Η εικόνα της Αθήνας ανήμερα της 25ης Μαρτίου ήταν γνώριμη και ταυτόχρονα διαφορετική. Σημαίες, πλήθος κόσμου, συγκίνηση και μια παρέλαση που, όπως κάθε χρόνο, έφερε στο κέντρο της πόλης χιλιάδες πολίτες.
Όμως φέτος, λίγα λεπτά μετά το τέλος της επίσημης τελετής στο Σύνταγμα, κάτι άλλαξε. Ο χώρος μετατράπηκε από σκηνικό στρατιωτικής ακρίβειας σε ένα αυθόρμητο λαϊκό γλέντι.
Στο κέντρο ενός κύκλου που άνοιξε σχεδόν φυσικά ανάμεσα στο πλήθος, ένας νεαρός χορευτής ξεκίνησε να χορεύει ζεϊμπέκικο. Ήταν ο Μάνθος, μαθητής της σχολής «Μούσουλος Ζεϊμπέκικο», και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε τραβήξει πάνω του όλα τα βλέμματα. Όχι επειδή προσπάθησε να εντυπωσιάσει, αλλά γιατί έμοιαζε να χορεύει με έναν τρόπο αυθεντικό, σχεδόν εσωτερικό, σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο γύρω του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η σχολή του Αλέξανδρου Μούσουλου από την Κύπρο πραγματοποιούσε κάτι τέτοιο. Ήδη όπως ο ίδιος ανέφερε στο iefimerida «τα τελευταία τέσσερα χρόνια μετά την παρέλαση χορεύουμε στο Σύνταγμα».
Το βίντεο που ανέβηκε στα social media έγινε viral μέσα σε λίγες ώρες. Σχεδόν ένα εκατομμύριο προβολές, πάνω από 100.000 likes και εκατοντάδες σχόλια που μιλούσαν για «ψυχή», «σεβασμό» και «ελπίδα». Για πολλούς, ήταν απλώς ένα ακόμη viral στιγμιότυπο. Για κάποιους άλλους, όμως, ήταν μια απόδειξη ότι η νέα γενιά δεν έχει χάσει την επαφή της με την παράδοση.
«Αυτό που θέλουμε είναι να φανεί ότι η νέα γενιά είναι εδώ», λέει στο iefimerida ο δάσκαλος του νεαρού Μάνθου
Ο Μάνθος, μαθητής λυκείου, δεν ήταν μια τυχαία παρουσία στο Σύνταγμα. Είναι μαθητής του Αλέξανδρου Μούσουλου, ενός 23χρονου δασκάλου χορού που μέσα σε λίγα χρόνια έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια από τις πιο δραστήριες κοινότητες γύρω από το ζεϊμπέκικο.
Ο ίδιος ασχολείται με τον χορό εδώ και οκτώ χρόνια και τα τελευταία τρία διατηρεί τη δική του σχολή, η οποία πλέον αριθμεί περίπου 250 μαθητές. «Από παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα μέχρι ανθρώπους που έχουν περάσει τα 80, η σχολή μας δεν μοιάζει με έναν τυπικό χώρο εκμάθησης χορού. Είναι περισσότερο ένας ζωντανός οργανισμός, όπου διαφορετικές ηλικίες συναντιούνται γύρω από έναν κοινό παρονομαστή, την ανάγκη για έκφραση μέσα από τον ελληνικό χορό» θα πει.
Ο Αλέξανδρος Μούσουλος επιμένει ότι το ενδιαφέρον δεν πρέπει να εστιάζει μόνο στο πρόσωπο του μικρού Μάνθου. «Υπήρχαν κι άλλα παιδιά που χόρεψαν εκείνη τη μέρα, ακόμη μικρότερα, 8, 9, 12 ετών. Αυτό που θέλουμε είναι να φανεί ότι η νέα γενιά είναι εδώ», επισημαίνει στο iefimerida.
Μία δράση που επαναλαμβάνεται την τελευταία τετραετία, μετά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου
H εμφάνιση της ομάδας του Αλέξανδρου Μούσουλου δεν ήταν ούτε αυθόρμητη ούτε μεμονωμένη. Πρόκειται για μια δράση που επαναλαμβάνεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αμέσως μετά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Περίπου 120 χορευτές συγκεντρώνονται στο ίδιο σημείο και παρουσιάζουν παραδοσιακούς χορούς, μετατρέποντας την πλατεία σε ένα ανοιχτό γλέντι.
Χασάπικο, ζεϊμπέκικο, ρυθμός και συντονισμός – όλα μπροστά σε ένα κοινό που δεν συμμετέχει απλώς ως θεατής, αλλά γίνεται μέρος της εμπειρίας. Κάποιοι τραγουδούν, άλλοι χειροκροτούν, άλλοι απλώς παρακολουθούν σιωπηλοί. Είναι μια εικόνα που δύσκολα περιγράφεται, αλλά εύκολα σε κερδίζει.
Η ομάδα αυτή, μάλιστα, δεν είναι άγνωστη στο κοινό των social media. Τα προηγούμενα χρόνια είχε γίνει viral με τα βίντεο «Νάτανε το ’21», τα οποία συγκέντρωσαν συνολικά περισσότερες από 30 εκατομμύρια προβολές. Εκείνη η χορογραφία έγινε το σήμα κατατεθέν τους και ουσιαστικά έθεσε τις βάσεις για όσα βλέπουμε σήμερα. Η φετινή εμφάνιση στο Σύνταγμα κινήθηκε στην ίδια λογική. Όχι ως μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, αλλά ως μια συνέχεια μιας δουλειάς που γίνεται με συνέπεια τα τελευταία χρόνια. Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που το αποτέλεσμα δείχνει τόσο αυθεντικό.
Ο μικρός Μάνθος έγινε viral, αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικότερο. Το σημαντικό είναι ότι χιλιάδες άνθρωποι είδαν ένα παιδί να χορεύει ζεϊμπέκικο και ένιωσαν κάτι. Κάτι που δεν περιορίζεται σε μια οθόνη. Κάτι που θυμίζει ότι η παράδοση δεν είναι ένα μουσειακό αντικείμενο, αλλά μια ζωντανή εμπειρία.
